บทที่ 43 คำขอโทษของพี่ไม่มีค่า

อิงฟ้า PART

“บะ..เบสไม่ได้ตั้งใจเบสโมโหมากไปหน่อย”เสียงดังจังใครมาร้องไห้แถวนี้กันนะ?...ฉันค่อยๆลืมตาที่หนักอึ้งอย่างช้าๆเมื่อได้ยินเสียงเหมือนคนทะเลาะกันข้างๆหู

เพดานสีขาวสะอาดบวกกับกลิ่นยาฟุ้งทำให้ฉันรู้ได้ทันทีว่าที่นี้คือโรงพยาบาล

“นี่ขนาดไม่ได้ตั้งใจเบสยังทำให้น้องเข้าโรงบาลขนาดนี้ถ้าเบสตั้ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ